Afgelopen week
24 oktober 2008 at 21:11 | In 6. Tweede reis naar Polen | 1 CommentTags: adoptie, Polen
Zondag zijn we voor het eerst met z’n viertjes naar de kerk gegaan. De kinderen mochten eerst een tijdje in de kerk blijven. Dit vonden ze helemaal geweldig, ze wilden eigenlijk wel blijven! Ze genoten van het zingen en hebben dit nog heel vaak thuis uitgespeeld. Vooral ‘de lange man en de drie meisjes die zeker keelpijn hebben van het harde zingen’ (Jakub en Karolina hebben nog niet helemaal door hoe microfoons werken…). Daarna mochten ze naar de kinderdienst en ook hier hebben ze genoten. Ze mochten hier zingen, kleien en spelletjes spelen. De kinderen waren erg verrast dat de kerk zo leuk kan zijn, ze zouden elke dag wel willen!
Omdat het dinsdag de laatste mooie en warme dag zou worden, zijn we naar de dierentuin geweest. Deze kans wilden we nog even grijpen. Jakub heeft het grootste deel van de tijd bij de zeehond gestaan. Het was onduidelijk of deze ziek was of dat er iets anders aan de hand was, maar het water van het bad moest worden geleegd en de zeehond wilde niet naar de verzorgers toekomen. Jakub heeft al het overleg van het dierentuinpersoneel gevolgd. Hij stond midden in de groep om niets te missen! Na afloop wist hij goed te vertellen hoe het afvoersysteem van het bad werkt
. Ook de apen stonden hoog op het lijstje en hier hebben ze gekeken hoe aap ‘Jakub’ en aap ‘Karolina’ met een chipszakje aan het spelen waren. Wie had het zakje? Nu willen ze thuis ook wel aap zijn. Dit lukt ze aardig
. Alle babydieren werden ook bewonderd door onze kleintjes.
Ja, we hebben hem gezien!!! Jakub is vreselijk geschrokken en wilde weer hard de trap op rennen, veilig naar huis, omdat hij onverwacht ineens een hoop gestommel hoorde en de postbode in de hal van de flat kwam! In no time was de angst in bewondering omgeslagen voor de man die ons brieven brengt. Het geheim van de postbode is dus opgelost.
Het geheim van de postbode
16 oktober 2008 at 21:30 | In 6. Tweede reis naar Polen | 5 CommentsTags: adoptie, Polen, post
Sinds de kinderen onze brievenbus hebben ontdekt, zijn ze daar erg druk mee bezig. Elke keer als we naar buiten gaan, kijken ze of de postbode al geweest is. Helaas worden ze elke keer erg teleurgesteld. Tot vandaag. We hadden een tijd geleden al twee ansichtkaarten van babcia en dziadek (de ouders van Maciek) gekregen voor onze kinderen. We hebben besloten om die in de brievenbus neer te leggen. Vanochtend, toen we naar de winkel gingen, hebben de kinderen de twee kaartjes gevonden! Wat een geluk en vreugde! Maar dat was nog niet alles. Toen we terug kwamen, lagen er nog twee brieven! Vier brieven op een dag – dat is erg veel, zeg. De twee nieuwe brieven hebben hun opa en oma (ouders van Corine) gestuurd. We hebben alle kaartjes aan Jakub en Karolina voorgelezen. Dziadek en babcia en oma en opa willen graag Jakub en Karolina ontmoeten. De kinderen hebben meteen hun fotoboekjes gepakt om aan ons te laten zien van wie ze de kaartjes vandaag hebben ontvangen.
… en die postbode, dat is een zeer spannend figuur. Hij komt aleen als we weg zijn. Niemand heeft hem ooit gezien… Elke keer lopen Jakub en Karolina stilletjes naar de brievenbus in de hoop, dat ze de postbode kunnen zien. Onze postbode is net Sinterklaas…
Ons nieuwe dagritme
15 oktober 2008 at 21:40 | In Algemeen | 2 CommentsJakub en Karolina hebben de laatste maanden veel veranderingen meegemaakt, maar de veranderingen van de afgelopen dagen zijn erg ingrijpend. Daarom proberen we ons aan een redelijk vaste dagindeling te houden. We halen Jakub en Karolina rond half acht naar ons kamer voor een knuffeltjesmoment. Daar genieten ze van! Daarna gaan ze wassen en aankleden. Na het ontbijt gaan Jakub en Karolina even heerlijk samen spelen. Nadat we klaar met onze huishoudelijke taken zijn, spelen we samen met ze. Jakub en Karolina zijn duidelijk ‘buitenkinderen’. Daarom gaan we samen boodschappen doen. Rond het middag uur gaan we lunchen. Daarna gaan we naar één van de parken die in onze omgeving zijn. In één park is een zeer grote speelplaats en een vijver met eenden. In dit park moeten we eerst ‘arme eendjes voeren, die zonder ons zouden sterven van de honger, toch papa en mama?’ Daarna gaan de kinderen zich lekker op verschillende speeltoestellen uitleven. Het is leuk om te zien, dat ze af en toe ook contact met andere kinderen leggen en samen spelen. ’s Middags gaan we thuis een sapje drinken met iets lekkers erbij. Daarna gaan de kinderen weer met of zonder ons spelen. Na het avondeten hebben we een gezellige tijd samen. Soms is het weer spelen, maar vaker is dat knutselen, een spelletje of gezellige gesprekken. Na het douchen, gaan de kinderen naar bed. Na een kort verhaaltje en ’slaap lekker’ knuffeltjes en kusjes gaan de kinderen slapen. Ze slapen lekker door de hele nacht.
In huis, maar nog niet thuis
10 oktober 2008 at 22:11 | In 6. Tweede reis naar Polen | 6 CommentsTags: adoptie, Polen, Procedure
Jakub en Karolina waren al voorbereid op onze komst. Ze stonden klaar om te vertrekken. Toen ze hoorden, dat we kleren voor hen meegenomen hadden, hebben ze zich erg snel uitgekleed. Ze wilden de nieuwe kleren aan hebben! We hebben nog een kort afscheidsfeestje voor de andere kinderen gehouden en daarna zijn we richting ons tijdelijke huis vertrokken. We kwamen in de file terecht, maar gelukkig hebben onze kinderen zich erg rustig gedragen. Na aankomst bij ons huis hebben Jakub en Karolina samen met ons het hele appartement bekeken. Ze hebben geen moment getwijfeld wat hun slaapkamer zou zijn. Daar stond hun speelgoed. We hebben speelgoed voor Jakub, voor Karolina en voor hen beiden neergezet. Jakub liep rond en vroeg ‘dit is van Karolina, dit is van mij en dit is van ons?’. We hebben nog samen een sapje gedronken. Daarna hebben de kinderen heerlijk samen gespeeld. ’s Avonds hebben we een warme maaltijd gegeten. Jakub en Karolina vonden het een beetje raar. In Polen wordt nog vaak tussen de middag warm gegeten. ‘Gaan we lunch eten tijdens het diner?’ – vroegen ze. Veel indrukken en veel veranderingen. We moeten nog aan elkaar wennen.
De kinderen kunnen Vader Jacob al in het Nederlands zingen! Eerst zongen we het in het Pools voor de kinderen, toen zong Maciek het in het Pools en Corine tegelijkertijd in het Nederlands. Ook hebben we dit liedje op een cd staan, en dat moet veel gedraaid worden! Toen we zondag in de kamer van Jakub en Karolina kwamen om ze uit bed te halen, zaten ze samen zachtjes Vader Jacob te zingen (in het Nederlands!) Geweldig om te horen!
De eerste rechtbankzitting
10 oktober 2008 at 21:22 | In 6. Tweede reis naar Polen | Leave a CommentTags: adoptie, Polen
Het zal niet waar zijn, maar het is toch gebeurd. Er is een storing geweest en we hebben de afgelopen dagen geen toegang tot internet gehad.
We waren ruim op tijd bij de rechtbank om het begin van de rechtbankzitting niet te missen. Toch ging het mis… Op het laatste moment werd besloten, dat we in een andere zaal moesten zijn. Dat wisten we natuurlijk niet, dus we waren toch te laat… Gelukkig was de officier van justitie door dezelfde reden ook te laat.
De rechter heeft besloten om ons tijdens de eerste rechtbank zitting te verhoren. Dat is niet gebruikelijk. We waren dus niet helemaal voorbereid voor verhoor. Gelukkig ging alles erg goed. We hebben ook een erg sympathieke rechter getroffen. De officier van justitie en de voogd van de kinderen gingen akkoord met het voorstel om Jakub en Karolina aan ons toe te wijzen. Dit betekent, dat we de kinderen voor een bepaalde periode mogen gaan verzorgen. Opeens wordt het dan echt. Dan mag je ze over een paar uur ophalen en meenemen naar ons tijdelijke huis. Spannend!
Het zijn echt onze kinderen!
8 oktober 2008 at 21:58 | In Algemeen | 8 CommentsVandaag zijn we op bezoek geweest bij Jakub en Karolina! De kinderen hebben gisteren over onze vervroegde komst gehoord. Hoe zouden ze op ons reageren? Zouden ze boos zijn, dat ze lang moesten wachten? Zouden ze eerst even afstandelijk zijn? Niets minder waar. Ze hebben met ongeduld op ons gewacht en toen ze ons zagen, sprongen ze op ons en wilden lang, lang knuffelden. Ze waren ontzettend blij om ons weer te zien. Het voelde alsof we ze gisteren voor het laatst hebben gezien. Het voelde alsof ze al jarenlang kinderen van ons zijn.
We zijn samen met Jakub en Karolina naar de tuin gegaan. We hebben heerlijk samen met ze gespeeld. Maciek heeft Jakub en Corine Karolina op loopauto’s geduwd. Ze vonden het heerlijk en genoten ervan. We hebben tikkertje gespeeld, met bladeren gegooid, op de glijbaan gegleden, foto’s van onze eerste ontmoeting gekeken, Karolina speelde kapster met een elektrisch windmolentje… met andere woorden: de kinderen zijn lekker bezig geweest. Ze waren de hele tijd aan het giechelen. Ze genoten van ons bezoek. Jakub liet zijn fietskunsten zien. Nou, hij kan echt erg goed fietsen. We zijn vol bewondering voor hem! We hebben een geweldige tijd met z’n vieren gehad! We verlangen naar meer. Gelukkig mogen we morgen weer Jakub en Karolina bezoeken.
Franz Kafka
7 oktober 2008 at 21:00 | In Algemeen | Leave a CommentWe zijn vandaag bij de rechtbank geweest om te kijken waar we ons komende vrijdag moeten melden. De rechtbank is een zeer zwaar bewaakt gebouw. Toen Maciek door de poort ging, begon er een alarm te loeien. Hij mocht toch doorlopen. Het komt zeker door zijn onschuldige blik…
In het gebouw zelf kan je dagen lang dwalen. Er zijn ontzettend veel gangen, kamers en trappen. Het gebouw is erg mooi, maar aan de andere kant zeer deprimerend. Het lijkt een beetje op een verhaal van Franz Kafka. We hadden wat moeite om de juiste kamer te vinden waar onze zaak wordt behandeld. We zijn nog langs een grote zaal met pantserglazen wanden gelopen. Daar moeten we zeker niet wezen. Uiteindelijk is het ons gelukt om bij de goede zaal komen. Over drie dagen moeten we dus hier zijn. Heel spannend!
Hoera! Weer naar Polen!
5 oktober 2008 at 20:36 | In Algemeen | 1 CommentOnze reis naar Wroclaw is erg goed verlopen. Aan het begin regende het nog. Volgens de Duitse weerberichten zouden we net voor Hannover droog weer hebben en… dat was ook zo! Misschien kunnen de Nederlandse weermensen een cursus in Duitsland gaan volgen? Net voor de Poolse grens was er zelfs een strakblauwe lucht en 18′C! Het is echt herfst in Polen. De meeste bomen zijn heerlijk gekleurd.
Na een reis van 10 uur hebben we ons tijdelijke appartement bereikt. Het is een vrij ruime woning met twee kamers, eetkamer, keuken en een luxe badkamer. We zijn verbaasd over de ruimte die we hier hebben!
De volgende ochtend zijn we aan de slag geweest om het appartement schoon te krijgen en het viel letterlijk en figuurlijk vies tegen. Gelukkig hadden we na zes uur schoonmaken het gevoel, dat het ‘ons’ huis werd. Van de Baptisten Gemeente in Wroclaw hebben we kussens, dekens en dekbedovertrekken mogen lenen. We zijn erg dankbaar daarvoor. Deze spullen zouden nooit allemaal in onze auto passen. Het appartement is klaar om Jakub en Karolina te ontvangen!
Reünie
27 september 2008 at 23:14 | In Algemeen | 2 CommentsVandaag zijn we voor het eerst op de reünie van Stichting Kind en Toekomst geweest. We hadden niet vewacht, dat er zo veel mensen aanwezig zouden zijn. Bij binnenkomst konden we gelijk zien, waar de ‘Poolse’ groep zat. Precies in de midden van de sporthal stond een wit-rode vlag. Het was erg leuk om andere adoptieouders te kunnen ontmoeten. Met de meeste ouders hebben we via internet al eerder contact gehad. Het was dus erg leuk om ze in het echt te kunnen ontmoeten. Helaas er was te weinig tijd om ze allemaal te kunnen spreken. Jammer. Hopelijk kunnen we gauw met onze kinderen de reünie van de Poolse groep bijwonen.
Na deze reünie zijn we meteen naar een familiereünie vertrokken. Het is dus een erg drukke dag geweest. Het fotoboekje met de foto’s van Jakub en Karolina is vandaag vele malen doorgebladerd….
Foto’s en nog ander nieuws
22 september 2008 at 12:39 | In Algemeen | 5 CommentsWe hebben de nog ontbrekende foto’s van onze tweede en derde ontmoeting met Jakub en Karolina ontvangen! Dan komen alle herinneringen weer naar boven. Geweldig is dat! Nu is ons fotoboekje compleet en vol!
We hebben gisteren weer met de kinderen gesproken. Ze wachten geduldig op onze komst. Hoewel ze af en toe proberen extra stickers op de aftelkalender te plakken om zo de boel te versnellen. Zo werk dat helaas niet, maar we vinden het leuk, dat ze manieren bedenken om ons eerder te kunnen ontmoeten. Wij missen hen ook enorm.
Last but not least. Jakub kan zonder zijwielen fietsen! Hij heeft dat zelf geleerd! Hij kan niet alleen fietsen, maar ook naar links en rechts sturen – vertelde Jakub. We zijn heel trots op Jakub! Als tegenprestatie vroeg hij, of hij nu een ECHTE motor van ons krijgt…
Tekeningen!
10 september 2008 at 12:59 | In Algemeen | 5 Comments
Gisteren lag er een envelop uit Polen op onze mat. Daarin zaten twee tekeningen met de vakantiebelevenissen van Jakub en Karolina. Onze eerste tekeningen!
. Jakub was onder de indruk van parachutesprongen en Karolina van de bergen en de bossen. Jullie begrijpen natuurlijk, dat dit de mooiste tekeningen zijn die we ooit hebben gezien…
. We hebben al een plekje voor deze tekeningen gevonden. Vanmiddag even op zoek naar mooie lijsten om deze twee kostbare kunstwerken op te hangen. 
Aftelkalender
5 september 2008 at 12:46 | In 6. Tweede reis naar Polen | 6 CommentsTags: adoptie, aftelkalender, Polen
We hebben een aftelkalender voor de kinderen gemaakt, zodat ze de dagen die we nog van elkaar gescheiden blijven kunnen weg plakken. De kalender heeft de vorm van ganzenbord. In een spiraalbeweging komen de kinderen dichterbij het midden waarin een foto staat van ons vieren. Rondom hebben we wat foto’s van onze ontmoetingen en wat herkenbare plaatjes geplaatst. Hopelijk helpt de aftelkalender Jakub en Karolina de lange wachttijd te overbruggen. Natuurlijk houden we regelmatig contact via telefoon en brieven met onze zoon en dochter. Maar toch kan dat het samenzijn met onze kinderen nooit vervangen.
Dezelfde kalender hebben we thuis ook in de keuken hangen…
Blog op Wordpress.com. | Theme: Pool by Borja Fernandez.
Entries and comments feeds.
