Adoptie uit Polen Jakub en Karolina

Ondersteuning bij hechting

We weten dat jullie, net zoals wij, hebben uitgezien naar de komst van onze kinderen. Om Jakub en Karolina een zekere en vaste thuisbasis te kunnen geven, vooral ook op latere leeftijd, willen wij jullie vragen deze pagina met aandacht te lezen.

Nu Jakub en Karolina bijna bij ons zijn, willen we jullie vragen om ons te ondersteunen in het opbouwen van een relatie met onze kinderen. Meer nog, met het opbouwen van de relatie van onze kinderen met hun nieuwe papa en mama!

Voor Jakub en Karolina moet alles opnieuw beginnen. Zij hebben een periode achter de rug van wisselende contacten. Eerst contact met hun eigen ouders en vervolgens met verschillende verzorgers uit het kindertehuis. En nu zijn wij gekomen om de kinderen mee te nemen. Jakub en Karolina weten nog niet helemaal wat hen overkomt en weten amper wat de woorden “papa” en “mama” inhouden. Kortom, er komen veel veranderingen!

Hoe kunnen jullie onze kinderen helpen te leren wie hun papa en mama zijn?
Door de eerste periode afstand te nemen van Jakub en Karolina! Neem onze kinderen niet op schoot, ook niet als zij naar jullie toekomen. Probeer geen aandacht aan de kinderen te geven. Geef ze niets. Laat ons voor het eten en drinken zorgen. Als jullie een cadeautje meebrengen voor de kinderen, geef dat dan aan ons, zodat wij het aan de kinderen kunnen geven. Langzaam zullen zij dan merken dat wij degenen zijn van wie zij afhankelijk zijn en bij wie zij horen. Op deze manier zullen zij dan leren begrijpen wat “papa” en “mama” betekent.
Dit is een moeizaam proces voor de kinderen, want in feite moeten ze leren op een kunstmatige manier éénkennig te worden. Bij kinderen die in een veilig gezin worden geboren, verloopt dit proces op een natuurlijke manier.

Na onze thuiskomst zullen we een periode van rust nemen. Een periode die heel belangrijk is en waarin Jakub en Karolina aan de nieuwe omgeving kunnen wennen. In deze periode willen we geen of weinig bezoek ontvangen. Mailen of schrijven mag natuurlijk wel! Graag zelfs, want we hebben jullie steun nodig!

Wat als jullie je niet houden aan ons verzoek?
Dan is er kans dat Jakub en Karolina een “vlinder” worden. Zij vinden veel mensen en leeftijdsgenoten leuk, maar hebben geen diepgaande relaties. Zij hebben niet geleerd zich aan één persoon te hechten. Jullie kunnen je dan ook voorstellen dat het voor de hand ligt dat in zo’n situatie later ook mislukte relaties en huwelijken te verwachten zijn bij onze kinderen.

Wij zijn ervan overtuigd dat niemand dit Jakub en Karolina toewenst. Ons dringende verzoek is dan ook: help ons te ondersteunen om van onze kinderen veilig gehechte mensjes te maken!

We zullen het jullie laten weten als we merken dat het hechtingsproces z’n vruchten begint af te werpen. Dan mogen jullie Jakub en Karolina alsnog “gruwelijk” verwennen met liefde, aandacht, cadeautjes en ga zo maar door…;-)

Maciek en Corine

Algemene informatie m.b.t. hechting

Veilige hechting
Voor elk kind in de eerste levensfasen is het kunnen aangaan van een gehechtheidrelatie een van de belangrijkste opgaven. Een veilige hechting kan ontstaan als het kind op zijn vaste verzorgers kan rekenen en deze zijn aanwezig als het kind hen nodig heeft. Een kind voelt zich op zijn gemak in aanwezigheid van ouders of vaste verzorgers, durft op onderzoek uit te gaan en te gaan spelen en zal troost en bescherming zoeken bij de vaste verzorgers als het zich bedreigt of alleen gelaten voelt. Vanuit deze basis kan het een sterke ‘ik’ ontwikkelen. Veilig gehechte kinderen ontwikkelen zich beter dan onveilig gehechte kinderen, ze durven de wereld te gaan verkennen, kunnen prettig met leeftijdsgenootjes en volwassenen omgaan en durven hun emoties en angsten te tonen in situaties waarin ze zich onveilig voelen. Veilig gehechte kinderen ontwikkelen eerder een positief zelfbeeld. Ook voor verdere relaties in het leven is een veilige hechting van groot belang. Wanneer je als kind ervaren hebt dat je op anderen kunt vertrouwen en daardoor zelfvertrouwen hebt kunnen opbouwen, zul je op latere leeftijd gemakkelijker prettige, langdurige relaties kunnen aangaan.

Onveilige hechting
Onveilige hechting ontstaat wanneer het kind niet altijd van zijn verzorgers op aan kan. Te weinig aandacht en zorg in de vroege kinderjaren kunnen de basisveiligheid en het basisvertrouwen van het kind in de weg staan; het zal zich niet veilig kunnen voelen en minder vertrouwen in verzorgers krijgen en zich minder of angstig gaan hechten. Een onveilige hechting kan op verschillende manieren tot uiting komen.

Klampgedrag
Sommige kinderen voelen zich zo onveilig dat ze hun ouders of verzorgers niet durven loslaten uit angst deze te verliezen. Ze vertrouwen er niet op dat de ouder weer terug zal komen. Ze maken geen contact met andere kinderen of volwassenen en klampen zich soms letterlijk vast aan ouder of verzorger en lopen deze de hele dag achterna.

Allemansvriendje
Andere kinderen gaan alleen maar oppervlakkige contacten aan omdat ze zich onveilig voelen. Ze maken wel gemakkelijk contact met iedereen, maar maken daarin geen onderscheid tussen buurvrouw of ouders; ze kunnen geen intieme relaties aangaan. Deze kinderen durven geen nabijheid te zoeken, zijn niet gewend om getroost of aangehaald te worden en zullen dit ook steeds proberen te vermijden. Ze durven hun gevoel niet te laten zien en sluiten zich hiervoor af door hard te zijn voor zichzelf en hun omgeving. Deze kinderen lijken heel zelfstandig, maar dit is schijnzelfstandigheid gebaseerd op angst.

adoptie, hechting, veilige hechting, onveilige hechting