Adoptie uit Polen Jakub en Karolina

Zondag zijn we voor het eerst met z’n viertjes naar de kerk gegaan. De kinderen mochten eerst een tijdje in de kerk blijven. Dit vonden ze helemaal geweldig, ze wilden eigenlijk wel blijven! Ze genoten van het zingen en hebben dit nog heel vaak thuis uitgespeeld. Vooral ‘de lange man en de drie meisjes die zeker keelpijn hebben van het harde zingen’ (Jakub en Karolina hebben nog niet helemaal door hoe microfoons werken…). Daarna mochten ze naar de kinderdienst en ook hier hebben ze genoten. Ze mochten hier zingen, kleien en spelletjes spelen. De kinderen waren erg verrast dat de kerk zo leuk kan zijn, ze zouden elke dag wel willen!

Omdat het dinsdag de laatste mooie en warme dag zou worden, zijn we naar de dierentuin geweest. Deze kans wilden we nog even grijpen. Jakub heeft het grootste deel van de tijd bij de zeehond gestaan. Het was onduidelijk of deze ziek was of dat er iets anders aan de hand was, maar het water van het bad moest worden geleegd en de zeehond wilde niet naar de verzorgers toekomen. Jakub heeft al het overleg van het dierentuinpersoneel gevolgd. Hij stond midden in de groep om niets te missen! Na afloop wist hij goed te vertellen hoe het afvoersysteem van het bad werkt . Ook de apen stonden hoog op het lijstje en hier hebben ze gekeken hoe aap ‘Jakub’ en aap ‘Karolina’ met een chipszakje aan het spelen waren. Wie had het zakje? Nu willen ze thuis ook wel aap zijn. Dit lukt ze aardig . Alle babydieren werden ook bewonderd door onze kleintjes.

Ja, we hebben hem gezien!!! Jakub is vreselijk geschrokken en wilde weer hard de trap op rennen, veilig naar huis, omdat hij onverwacht ineens een hoop gestommel hoorde en de postbode in de hal van de flat kwam! In no time was de angst in bewondering omgeslagen voor de man die ons brieven brengt. Het geheim van de postbode is dus opgelost.

Het zal niet waar zijn, maar het is toch gebeurd. Er is een storing geweest en we hebben de afgelopen dagen geen toegang tot internet gehad.

We waren ruim op tijd bij de rechtbank om het begin van de rechtbankzitting niet te missen. Toch ging het mis… Op het laatste moment werd besloten, dat we in een andere zaal moesten zijn. Dat wisten we natuurlijk niet, dus we waren toch te laat… Gelukkig was de officier van justitie door dezelfde reden ook te laat.
De rechter heeft besloten om ons tijdens de eerste rechtbank zitting te verhoren. Dat is niet gebruikelijk. We waren dus niet helemaal voorbereid voor verhoor. Gelukkig ging alles erg goed. We hebben ook een erg sympathieke rechter getroffen. De officier van justitie en de voogd van de kinderen gingen akkoord met het voorstel om Jakub en Karolina aan ons toe te wijzen. Dit betekent, dat we de kinderen voor een bepaalde periode mogen gaan verzorgen. Opeens wordt het dan echt. Dan mag je ze over een paar uur ophalen en meenemen naar ons tijdelijke huis. Spannend!

De datum van onze eerste rechtbankzitting is nu bekend. We moeten in oktober in Wroclaw aanwezig zijn. Helaas is de tweede zitting nog niet bekend. Het Adoptiecentrum uit Wroclaw gaat er alles aan doen om het vervolg van de procedure zo snel mogelijk te laten verlopen. We hebben nu dus een datum om naar uit te kijken en naar toe te leven! Heerlijk! Nog even de laatste dingetjes in orde maken en dan gaan!

Hierboven een foto van de Rechtbank. Het ziet eruit als een fort. Wordt het dan een zware strijd?