Telefoontje
31 juli 2008 at 22:03 | In 5. Eerste reis naar Polen | 4 CommentsTags: adoptie, Polen
Vandaag heeft Maciek naar Jakub en Karolina gebeld. Voor Maciek voelde dit telefoontje net zo spannend als de eerste ontmoeting met de kinderen. Achteraf bleek, dat het voor hen het eerste gesprek via de telefoon was. De kinderen vonden het erg spannend en waren aan het begin een beetje verlegen. We wisten ook niet hoe Jakub en Karolina op ons vertrek hebben gereageerd. Zouden ze ons nog vertrouwen? Nou, de kinderen zijn er van overtuigd, dat we ze komen ophalen! Jakub reageert rustig en afwachtend, maar Karolina wil nu al naar huis! Gelukkig gaan ze met vakantie in augustus en dan hebben ze afleiding van de dagelijkse routine. We hopen de datum voor de tweede reis al te weten voordat ze terugkomen van vakantie. Die onzekerheid is voor ons allemaal erg moeilijk. We missen onze zoon en onze dochter enorm…
4 Reacties »
RSS feed voor reacties op dit bericht. TrackBack URI
Plaats een reactie
Blog op Wordpress.com. | Theme: Pool by Borja Fernandez.
Entries and comments feeds.

HOI Maciek en Corine
Wat goed om te lezen hoe de ontmoetingen zijn gegaan. Alleen dat afscheid dat valt inderdaad niet mee en is onbeschrijvelijk gewoon. Maar goed je mag er op vertrouwen dat je weer terug mag en ze dan voorgeod in je armen mag sluiten. Neemt niet weg dat je dat het liefst meteen had gedaan. Wat herken ik jullie gevoelens hierin………….. De foto´s zien er erg leuk uit en wat hebben jullie met elkaar genoten dat straalt er van af. Heerlijk dat julie ze konden bellen en even met ze praten wat een voordeel hebben jullie dat je Pools kan. Ook fijn voor de kinderen! Groetjes en hou vol! Klaasje
Comment door Klaasje — 1 augustus 2008 #
Wat fijn dat Maciek zijn zoon en dochter aan de telefoon heeft gehad. Echt een voordeel dat hij de taal beheerst. Heel mooi om te lezen dat jullie het vertrouwen van Jakub en Karolina al gewonnen hebben. Jullie zijn echt hun papa en mama, geen twijfel mogelijk !!! En wat lijkt mij dit moeilijk niet wetend wanneer jullie weer naar ze toe mogen. Hopelijk duurt dit niet te lang meer. En de foto’s smelt, smelt, smelt. Zo lief…
Lieve groeten Hans en Jacqueline.
Comment door Hans & Jacqueline — 1 augustus 2008 #
Hallo Corine en Maciek,
Heel veel sterkte met dat “domme” wachten. Zo bijzonder dat jullie vanaf dag 1 met de kinderen kunnen communiseren! Hebben de kinderen veel verteld?
gr. Marijke
Comment door Marijke Piekar — 3 augustus 2008 #
Hoi Maciek en Corine,
Het is zeker moeilijk om weer terug te zijn zonder jullie kinderen! Je kent ze en hebt met ze gespeeld enz. en dan moet je ze achter laten, vreselijk! Maar het zijn wel schatten om te zien, en het is heel fijn dat zij ook met jullie mee naar huis willen, en het voor hun ook net zo moeilijk is. Ik weet het, het is een schrale troost. Maar we leven erg met jullie mee hoor! Veel sterkte en veel kracht toe gewenst.
Groeten van Henk en Martha.
Comment door Martha van Dam — 5 augustus 2008 #