Adoptie uit Polen Jakub en Karolina

Jakub en Karolina zijn alweer een maand in Nederland. Ze voelen zich hier al thuis. Sinds kort hebben ze de tuin ontdekt. Ook daar willen ze nu wel spelen. De eerste keren stonden ze bij het raam naar binnen te gluren of wij er nog wel waren, maar nu rennen ze door de hele tuin heen. Ook de buurvrouw is erg interessant, zij heeft twee honden en twee poezen. Als zij door haar eigen tuin loopt, vertellen Jakub en Karolina aan ons wat zij doet. De buurvrouw zei laatst tegen ons dat ze niet begrijpt waar de kinderen dan over praten. Nou, over haar!
Wij zijn nog steeds veel buiten met de kinderen. We leggen aardig wat kilometers af op een dag om alle varkens, geiten, eenden en schapen in de buurt te bezoeken. Fietsen vinden ze ook geweldig, al zijn dat nog maar kleine rondjes. Jakub fietst al aardig goed en ook Karolina begint haar evenwicht te bewaren op haar fietsje.
Jakub heeft zijn eerste bezoek aan de dokter al gehad. Hij is gevallen toen hij naar een hond keek (daar is hij nogal bang voor). Resultaat: drie hechtingen boven zijn oog! Nu, twee weken verder, is alles weer bijna hersteld.
De kerstboom hebben de kinderen helpen versieren (onze eerste kerstboom sinds we getrouwd zijn). Geweldig vonden ze dat om te doen! Met elkaar hebben we nog wat extra versieringen gemaakt. Op hun kamer hangen een gevouwen kerstboom en een kerstster. Ze vinden het heerlijk om te knutselen en te schilderen.
Het kerstfeest zelf vonden ze ook spannend. Ze mochten hun nieuwe kleren aan en we zijn met elkaar naar de kerk geweest. Het was een dienst waar de kinderen bij mochten blijven. Jakub en Karolina vonden het wel lang duren, maar ze hebben er ook van genoten! Onderweg naar opa en oma moesten veel kerstliederen nog eens gezongen worden. De rest van de familie was ook bij opa en oma. Ze hebben er heerlijk in de tuin gespeeld met hun neefje Mees en opa.
De kinderen zijn inmiddels aangemeld bij een school. In maart gaan de kinderen voor het eerst wennen. Zij kunnen niet wachten tot het zover is, al hebben ze natuurlijk geen idee wat hen daar te wachten staat! Jakub is bezig met het leren schrijven van de cijfers en wil nu ook met de letters gaan beginnen. Karolina kan foutloos tot veertien tellen in het Nederlands. Het is leuk om te zien dat ze graag willen leren.

Vorige week zijn we dan eindelijk thuis gekomen! De reis hebben we in twee dagen gedaan, zodat Jakub en Karolina niet een hele dag in de auto hoefden te zitten. Het was maar goed dat we dat gedaan hadden, want we hebben onderweg erg veel sneeuw gehad. De kinderen hebben zich prima gedragen tijdens de reis. Alles wat ze zien vinden ze interessant.
Eenmaal thuis hebben de kinderen het huis bekeken en natuurlijk hun kamers! Wel even wennen dat je in ons huis naar boven en beneden kunt! In Polen hadden we een overzichtelijk appartement.
Na twee dagen in de auto wilden Jakub en Karolina eindelijk wel weer eens spelen. Maar moet je dan boven spelen of beneden??? Uiteindelijk besloten ze dat het boven te koud was, dus maar naar beneden…
’s Avonds vielen ze snel in slaap in hun eigen bedden. De volgende dag hebben we geprobeerd hetzelfde ritme te houden als in Polen, maar ook wij moesten weer even wennen…
We merken dat de kinderen nu steeds meer gewend raken. Ze weten inmiddels dat onze regels niet alleen in Polen golden, maar ook hier. Ze kijken niet meer raar op als de mensen in de winkels Nederlands spreken. Ze pakken het dagelijkse ritme weer op, en herinneren ons eraan als wij dat even vergeten . Ze vinden steeds meer hun plekje hier. Hun rugzakjes zijn leeggehaald en er wordt niet meer mee gespeeld.
We proberen het gewone leven op te pakken en zijn nu met dingen bezig waar we nooit mee bezig waren, zoals het inschrijven op een school, het zwembad e.d.

We willen iedereen die ons verraste met kaartjes en tekeningen in Polen bedanken! Die steun was zeer belangrijk voor ons. De kinderen hebben genoten van elk kaartje dat speciaal voor hen was!